Bölümümüz akademisyenlerinden Arş. Gör. Halide Sena Koçyiğit’in meslektaşlarıyla yürüttüğü çalışma Acta Psychologica dergisinde yayımlandı.
Çocuklar, özellikle tanımadıkları kişilerle karşılaştıklarında, sosyal yargılarda bulunmak için genellikle grup düzeyindeki bilgilere ve başkalarının ifadelere güvenirler. Bu çalışma, 6 ila 8 yaş arası çocukların (N = 123, 61'i kız) bir grubun birkaç üyesinde gözlemledikleri olumsuz davranışları yeni grup üyelerine nasıl genelleştirdiklerini ve bu genellemelerin ifadelerle revize edilip edilemeyeceğini araştırmıştır. Bir grubun (suçlu grup) başka bir gruba (mağdur grup) karşı sergilediği olumsuz davranış örneklerini izledikten sonra, çocuklar yeni bir suçlu grup üyesinin olumsuz davranıp davranmayacağını tahmin ettiler. Ardından, grup kimliği (suçlu, mağdur veya tarafsız) farklı olan bir bilgilendiriciden tanıklık aldılar. Sonuçlar, ilk gözlemlerinden sonra çocukların, suçlu gruptan yeni bir bireyin aynı olumsuz şekilde davranacağını varsaymadıklarını gösterdi. Ayrıca, çocuklar bilgi kaynağının kimliğine bakılmaksızın tanıklığa yanıt olarak ilk yargılarını revize etseler de, sosyal ölçütlerde yine de mağdur grubu, suçlu grubu üyelerine tercih ettiler. Son olarak, çocukların ilk izlenimleri, çelişkili bilgilere maruz kaldıktan sonra bile sonraki yargılarını şekillendirmeye devam etti. Bu bulgular, çocukların atıflarının hem gözlemlenen davranışlara hem de sosyal ipuçlarına duyarlı olduğunu gösterirken, diğer bireyler hakkında bilgi edinirken ilk izlenimlerin kalıcılığını ve tanıklığın etkisinin karmaşıklığını da vurgulamaktadır.
